Liczebniki:

1 – ICHI

2 – NI

3 – SAN

4 – SHI / YON (wymowa: si)

5 – GO

6 – ROKU

7 – SHICHI (wymowa: sici)

8 – HACHI

9 – KU (KYU)

10- JU (wymowa: dziu)

Słowniczek:

A

aka – czerwony

arigato – dziękuję

B

budo – japońska sztuka wojenna

bunkai – interpretacja kata

bushi – wojownik

C

chudan – poziom brzucha

chui – ostrzeżenie, komenda sędziowska

D

dachi – postawa

dan – stopień mistrzowski

do – droga

dojo – sala do ćwiczeń, świątynia

dojo kun – pięć zasad dojo

E

en-bu –  reżyserowana walka

embu-sen – linie poruszania się w kata

empi – łokieć

G

geri (keri) – kopnięcie

gedan – poziom poniżej pasa

I

ippon – jeden, pojedynczy, punkt w terminologii sędziowskiej

ippon-ken – pięść jednej kostki, palca wskazującego

J

jodan – poziom głowy

H

hara – brzuch

hai! – tak!

haito – wewnętrzna krawędź dłoni

hakama – rodzaj spodni, tradycyjny element stroju japońskiego

hansoku – faul, zwycięstwo poszkodowanego

hitotsu – po pierwsze


K

Kamae – garda

kara – puste

karateka – osoba trenująca karate

karate-gi – strój do ćwiczeń

kata – układ z wyobrażonymi przeciwnikiami

kiai – wydech przechodzący w okrzyk

kimono – tradycyjny ubiór japoński,

keage – nożne techniki „trzaśnięć”

keito – nadgarstek,  „kurza głowa”

keikoku – komenda sędziowska, napomnienie

kekomi – nożne techniki pchnięć

kihon – trening technik podstawowych

kime – spięcie mięśni na końcu techniki

kumade – „ręka-łapa niedźwiedzia”

kumite – ‘’spotkanie rąk’’, walka

kyu – stopień uczniowski

M

mae – do przodu

mawashi – okrężnie

mokuso – medytacja

mokuso yame – koniec medytacji

N

nagashi–uke – bloki zagarniające

nakadaka – środkowa kostka pięści, lekko wysunięta do przodu

nukite – „ręka włócznia”, opuszki palców

O

obi – pas

oss! –gotowość do współpracy

otoshi - obniżać, opuszczać, w dół

R

rei – ukłon, powitanie,

oddanie honorów

S

seiza – siad klęczący na piętach

seiken – dwie pierwsze kostki pięści

seiretsu – zbiórka

seiryuto – dłoń, „szczęka wołu”

senpai – osoba mająca wyższy stopień szkoleniowy kyu

sensei – mistrz, nauczyciel

shikaku – niesportowe zachowanie podczas walki (dyskwalifikacja)

shiro – biały

shizentai – naturalna pozycja gotowości

Shotokan – szkoła karate, której twórcą był Gichin Funakoshi

shuto uke – blok ‘’ręką-nożem’’

T

tanden – centrum ciała, punkt kumulujący energię

tatami – mata do ćwiczeń

te – ręce

todome – technika obezwładniająca przeciwnika

tsuki (zuki)  – uderzenie, cios

U

uchi – uderzenia po łuku

ukemi – technika padów

uke – blok

uraken – grzbiet pięści

ushiro – w tył

W

waza – grupa technik

wazari – poprawnie wykonana technika, punk w terminologii sędziowskiej

Y

yame – stop,

yoi – pozycja gotowości

yoko – bok, w bok